Sayfanıza eskisi gibi neden yazı yazmadığınızı bilmiyorum. Umarım bu kısacık bir aradır. Ve siz dinlendikten sonra geri döneceksinizdir. Sizin yazdıklarınızı okumak bende alışkanlık haline gelmişti. Sayfanıza uğradığım çoğu zaman yorum yazmasam da.. yazılarınızı büyük bir keyifle okumak mutluluk vericiydi.. Sanırım sizde kendine biraz es verenlerden oldunuz. . Sayfanıza tekrar dönmenizi ve yazılarınızı eskisi gibi yayınlamanızı isterdim. Ruhunuzun nefes aldığı zamanları yaşıyor olmanız dileğimle..Kendinize iyi bakın.
gerek yoktu gitmene...
susacaktın madem..
birlikta yapabilirdik bunu...
kayıp sozculeri arayıp
derin duygulara sondaj vurabilirdik...
ben olabilirdim ebe..
hatta körebe..
gözlerimi iyi kaparim ben..
dışarısı daha karanlık oldugunda...
sessiz kalmasın kelimeler
ve duygular boynunu bükmesin şiire...
sevgiler....
*********************
Gitmedim...
Ama bir süre daha sessiz kalacak gibi sözcükler :)
Sevgiler...
Düzenleyen jadore gün: Tuesday, May 26, 2009 saat: 21:26
tak tak diye kapım çalındı
kim o dedim
aç yabancı değil dedi bir ses
Tanıdık geldi o ses
Kim o dedim yine
Aç...aç benim...
Tanıyordum bu sesi
Evet bu ses
Benim iç sesimdi.
Açtım tüm kapılarımı
Buyur ettim
Buruk bir tebessüm ile...
Yine aynısın dedi
Evet aynı...o da biliyor hep aynı...
Kalemin boyasın renk renk dedi
At kara kalemi elinden
Yaz...yaz tüm güzellikleri
Gözünün gördüğü ve göremediği...
Gülümsedim
Evet sadece gülümsedim
Karakalemim bile bavulunu hazırlamış
Gidiyor...
Sözcüklerimi de beraberinde sürükleyerek...
Sevgili jadore benim kalem senin oralarda mı bir sor kalemine hele :)))
Sevgilerimle
birbulut
*****************************
Benimki uzun zamandır kayıp..
Küskün ya, bir not bile bırakmadan gitmiş :)
Görürsem sorarım.. Sevgiler canım :)
Düzenleyen jadore gün: Saturday, May 16, 2009 saat: 19:45
Duygularimizin ruhumuzun yansimasidir siir
ve en cokta sirlarimizi dertlerimizi paylastigimiz
bizi dinlendiren dinleyen ve anlayan dostumuz oluyor cogu zaman
YUREGINIZE SAGLIK
COK GUZEL BIR PAYLASIMDI
SEVGILERIMLE IYI GECELER...
Her gün daha dalgın görürdüm onu
bu ıssız beldenin sokaklarında
En acı gülüşün sezdim yolunu
İri gözlerinin nemli dumanında
Dediler şair küskündür bu şehre...
Bence küsmesin kaleminiz sevgili jadore en çok takip ettiğim sayfalardan biri sizin sayfanız...
Bazen gerçekten yazacak birşeyler bulamıyoruz kalemde küsüyor,düşüncelerde küsüyor ama sizin asla küsmesin diyorum....
sevgilerimle sevgili jadore....
Galiba sözün doğrusuydu bu...
Ömrümüzün hazan çağına, yuvarlanıp giderken doludizgin,
belki de nek sahip olduğumuz değer sözcüklerimiz.
Hani,
anılarımızdan,
yaşadıklarımızdan,yaşayamadıklarımızdan,
hayallerimizden, hayal kırıklıklarımızdan süzülüp gelen hüzünlü sözcüklerimiz...
Ne yalan söyleyeyim,
mahzun mahzun güldürdü beni bu küçük şiir.
Hayatın realitesi gizli içinde,
hayatın kendisi gizli...
İçinde bizler,
yüreğinde yanık yarası taşıyanların yetim sözcükleri gezinmekte...
Hüzünlü bir çalışma...
Jadore stilinde.
Yani diyorsun ki "Ben bütün duygularımı şiirle ifade ettim hep"... Çok da güzel ifade ediyorsun. Böyle güzel şiir yazan arkadaşları görünce, keşke ben de yazabilseydim böyle şiirler diyorum ama yok. Düz yazı tamam da şiire gelince tık yok :) Merak ediyorum, özel olarak şiir yazayım diye masaya mı oturuyorsun yoksa aniden aklına geliyor da eline kağıt kalem alıp öyle mi yazıyorsun?
Sevgiler...
kalemin küskünken bile tüm zerafetiyle dokunuyor yüreklere sevgili Jadore...
ama küsmesin kalemin...
sözcüklerinse cıvıl cıvıl mutlulukla boyansın ...
bir kaç kere geldiğimde sayfan boştu üzülmüştüm...
çok sevindim burda olduğuna...
sevgiyle...
hüzünde mutlulukda şiirle anlatılır...
sevgi nefret hatta ihenet bile şiirle...
kalemin susmasın dileğimle...herşeye küs ama kaleme ve yüreğine asla..
saygılar
Kaleminiz hiç küskün kalmasın.
Çünkü o sizin asıl sesinizdir,içinizdeki duygularınızı,söyleyemediklerinizi tercübe eden odur.Herkese küsün ama ona küsmeyin.
Esenlikler kalın
Kalbini kıranları, kaleminden akıttığın zaman sayfana, o acılar kalbi niyetine kaleminin ucunu kırar sevgili jadore..Yazamıyorsan, küstüğü için değil, kırıldığı içindir!!.. Çünki kalem, yazarın ve şairin dilinin kılıcıdır.. Gönlünün elçisidir.. Zeval olmaz!!
Sen, kılıcını kuşanmaya devam et.. :)
Hüzünlerin dili,
Suskunluğumun feryadı oldu yazmak
Yazarken eksik kalanlar tamamlanıyor çoğu zaman
Kimi zaman hüzün bulutları
Yazıp,paylaşırken dağılıyor sanki.
Birde okumaktan feyz aldığım sizin gibi blogcu arkadaşlarım var, Çoğu zaman gözlerimi buğulandıran, bazende hüzünün ardından gülümseten değerler...
Umarım kaleminiz hep elinizde ve şiirlerinizde bizlerle buluşur. Güzel bir haftaya başlamanız dileğimle. Sevgiler,elifce.
