Bir hayaldi artık gözlerinde,
Bir damla yaş,
Yanaklarından süzülüp giden…
Bir yürek yangını, içinde hiç sönmeyen…
Bir kırmızı gül, hâlâ alev alev…
Bir avuç topraktı şimdi elinde…
İçine maziyi sığdırdığı…
Özlemler taştı gözlerinden…
Ağladı…
Gül yüzünü düşündü,
Gülümsedi…
Diz çöktü sevdiğinin yanı başına,
Okşadığı toprak değil,
Saçlarıydı “bir tanesinin”…
Duyuyordu sesini…
Duymalıydı…
Yıllardır söylediği aynı şarkıyı mırıldandı…
“Güller ve dudaklar şimdi ne kadar acı ve gizli
Eski bir aşkı anlatır…
Güller ve dudaklar şimdi…”
j’adore
