ne çok şey biriktirir olmuşuz sandıklarımıza
hayaller özlemler umutlar vs..
dilerimki özlemlerin son bulsun
umutlarında hiç tükenmesin sevgili jadore...
hoşçakal
Bilmez miyim hiç o eski sandık hüzünlerini..
Düşlerin, özlemlerin, anıların birbirine dolandığı, yaşam film rulosu..
Ellerin titremeden dokunabilmek ve gözlerin ıslanmadan bakabilmek ne zordur bilmez miyim..
**
Bu aralar iş yoğunluğum nedeniyle sıklıkla uğrayamasam da,
Ben sevgini aldım. Dilerim ki; Benim Sevgim de sana ulaşsın J'adorem..
Gönülden bir selam, sıcacık bir tebessüm yolluyorum.
geçmişi hatırlamak acı verir...
yakar yüreğini insanın..
ama geçmişi hatırlamadan da edemez insan
bilerek yakar canını,
isteyerek yapar bunu
çünkü bazı bendenler acı çekmek için yaratılmıştır
bazı yürekler...
müzikle daha bi hoş olmuş şiir..
yüreğinize sağlık
hoş kalın
ne için çırpınsak biliyoruz ki hep o kokuyor. başka koku başka ten yokmuş gibi hep o, daima o. ve bu bizi alır götürür en derinlere. bazen en olmak istemediğimiz yere bazen gitmek için çırpındığımız yere. ama yolun sonu kime çıkar hep biliriz..
bazen uzanabildiğimiz bir yerde ,bazen çok iyi gizlenmiş bir yerdedir...
ama herkesin hüzünleri biriktirdiği bir sandığı vardır sanırım...
ama kimse bu sandığı senin kadar özel ve güzel tarif edemezdi sevgili Jadore....
sevgiyle...
Hayatın içinde savrulurken,mutlulukları sevinçleri yaşar geçerizde
hüzünleri,özlemleri birirktirir dururuz.
yüreğimizin kendimize ayırdığı sandık odalarında çeyiz düzer gibi
özenle skalarız.
Ve zaman zaman açıp ortaya dökeriz.
Dokunur,hatırlar hatta üstüne yenilerini ekler birkaç damla gözyaşı eşliğinde bitiririz bu seramoniyi,bir daha ki sefere kadar...
canım,ilmek ilmek işlemişsin her bir kelimeyi şiirinde.
Jadore tadına sunmuşsun,çok güzel.
Güzel bir haftasonu diliyorum.
Hani sıkıntılarını sığıntılarla atlatmak istersin keşfettiğin sabit noktalarda çok zaman... Atarsın kendini tümüyle boğulacak haldeyken ruhun... Bazen bir limandır bu sığınakhane maviliklerine kattığı beyaz köpükleriyle, bazen yeşilin tonlarının hafif rüzgarlarla kıpırdandığı yapraklar..
Ama siyah ruhumu hiç bu kadar dinlendirmemişti...
Olmamışlığı olmasını engelleyemiyormuş demek ki. Blogcuya geldiğimden beridir ki sayfanızın siyahlığındaki gerek dizayn gerek içerikler beni rahatlatıyor ve ruhumu dinlendirmek istediğim anlarda kendimi yazılarınızda ve şiirlerinizde buluyorum..
Tebrikler arkadaşım.. Sözcükleri güzel kullanıyor ve o güzellikleri de maharetle yerleştirerek mekanınıza huzur katabiliyorsunuz..
Umarım hep bunları yapar ve beni de sığınaksız bırakmazsınız..
İşte suskunum şimdi! İçimdeki zehri akıtacak yer yok
Yalnızım şimdi! Lanetimi, kinimi, küskünlüğümü anlatacak kimsem yok
Baktığım her yer buz tutmuş, soğuk esiyor nefesim
Sessizlik ve derinlik kendine çekmiş sanki
Kimden sormalı kendimi?
Ben kimim?
Bir gelinlik kızın,
çeyiz sandığına gösterdiği özen,
geleceğini ilmik ilmik dokuma,şekillendirme,yaşama arzusu misali,
nasıl da özenle saklarız gönül sandığımızda hatıralarımızı...
İşin en ilginç yanı da,
ne kadar acı olur ise,
o kadar makbuldür yüreğimizin nezlinde hatıralarımız.
Mutlu olanlarını ne de tez unuturuz...
Yakıcı olanları nasıl da tazeliğini korur ölüm döşeğine yatıncaya kadar...
İlginçtir şu insan oğlu...
Kazandıkları değerini hemen yitirir de,
kaybettikleri nasıl da değerli kılınır duygularımızda...
Güzel bir şiirdi yine Jadore...
Sevginin hoş bir şiirleştirilmesi idi...
İtina ile sakladığımız gönül sandıklarımızın,
kendi dilinde bir itirafımıydı ne?...
bitmeyen yürek sevgilerini ne kadar saklamayada çalışılırsa da ilmek ilmek hayata örülmüşlüğü silinmiyor unutulmuyor çok güzel bezemelerle anlatılmış bir şiir yüreğinize sağlık
